MATTS AND MORE . . .

Vandaag visite gehad van de nieuwste aanwinst van ElMarStel.

Hallo birdies!!

Op een steenworp (nou misschien 2 x werpen) komt een enorm groot recreatie terrein. Vol met wandel en fietspaden zal dit een ideeal park worden voor hondenliefhebbers, fietser, wandelaars en zeker skaters. Een groot deel van de wegen zijn geasvalteerd, dus de laatste groep zullen hier veelvuldig gebruik van gaan maken. Op dit moment is er van het park nog niet veel zichtbaar, buiten een groot wild terrein met alleen maar wat waterpartijen en paden. Volgens de plannen zal het binnen een paar jaar volgroeid zijn en dan zal het een grandioos park zijn.

“Recreatiegebied Sandelingen-Ambacht werk in uitvoering.

Van september 2004 tot april 2006 legt de Dienst Landelijk Gebied (DLG) het recreatiegebied Sandelingen-Ambacht aan in de gemeente Hendrik-Ido-Ambacht. Dit doet DLG in opdracht van de landinrichtingscommissie IJsselmonde. Het recreatiegebied ligt in de polder Sandelingen-Ambacht, tussen de Achterambachteseweg en de rijksweg A16. Met een oppervlakte van 95 ha ontstaat hier een uniek natuurgebied voor de bewoners van Hendrik-Ido-Ambacht en de omliggende gemeenten.” (internet H-I-Ambacht)

Vanmorgen moesten we vroeg op. Normaal geen probleem, maar het is wel zaterdag en dan heb ik daar een beetje moeite mee. Gelukkig was het voor het goede doel: Thomas mocht afzwemmen voor zijn “A” diploma. Het afzwemmen zelf is slechts een formaliteit, wat wordt gedaan voor ouders en grootouders, want afgelopen woensdag moesten ze al “proef”- zwemmen. Als je dan mag afzwemmen, dan ben je reeds geslaagd, want tijdens het afzwemmen zakt er niemand. Alle ouders weten dat, maar de zwemmertjes zelf uiteraard niet, dus die zijn best wel zenuwachtig. En blij dat ie met zijn eerste diploma is!!!!

De lente is welliswaar aangebroken, maar s’avonds kan het nog behoorlijk koud zijn. Tijd voor een nieuw item op ons terras. De terraskachel. Niet voor de verwarming natuurlijk, maar voor de pyromaan in mij. Vorig jaar bij ElMarStel geregeld kunnen oefenen en dat beviel wel, dus nu maar lekker fikkie steken. (Voor de bezorgde lezers onder jullie: ik steek het kreng pas aaan, als de kinderen of binnen zijn, dan wel reeds naar bed zijn gegaan!).

Het weekend staat voor de deur (is eigenlijk al begonnen) en heeft de vrouw des huizes bedacht, dat het wel leuk was als de kinderen iets creatiefs te doen hebben.

Nu wil het geval, dat een nabijgelegen supermarkt, een aktie heeft voor SOS kinderdorp. Dit is een organisatie die helpt bij het bouwen van hizen in onder ontwikkelde landen.

De aktie hield in, dat als je een bouwdoos kocht, dat er dan 1/5 deel van de opbrengst naar het goede doel gaat. De bouwdoos is dan ook een zelf te bouwen huis van echte (gips) steentjes, met ook echt cement.

Hardstikke leuk, maar als je dit door jonge kinderen in elkaar gaat laten zetten, komt er waarschijnlijk weinig van te terecht. Wij hadden twee “huizen” aangeschaft en ik ben vanavond met Thomas de eerste gaan “bouwen”. Het totale bouwproject heeft meer dan twee uur geduurd en ben niet onttevreden over het resultaat. Morgen nog even de resten met cement wegpoetsen en dan is best een leuk huis.

Op naar de volgende bouwlocatie.

Niet iedereen is gelukkig met zijn naam, dat is bekend. Sommige mensen hebben het echter bijzonder slecht getroffen, zoals een Belgische man en zijn kinderen en kleinkinderen. Sinds gisteren hebben ze een nieuwe achternaam. De reden voor de naamsverandering was duidelijk: de familie ging namelijk door het leven als Van Lul.

“Een foutje van een ambtenaar in de 17e eeuw”, zegt opa Gaston. “Nu heten we weer gewoon Van Lil zoals voor 1600.” Vooral voor zijn zoon was het een probleem. Die was namelijk zelfstandig ondernemer, maar zette niet graag ‘BV Van Lul en zoon’ op zijn busje. De postbode die bij de familie de post bezorgt is gelukkig al gewend aan naamsveranderingen in zijn wijk. Buurman Paepe heette tot voor kort namelijk nog Poep.