Gisteren naar de brandweerkazerne in Zwijndrecht geweest, daar we hadden vernomen dat er een opendag was, waar niet alleen de brandweer aan mee deed, maar alle hulpdiensten uit de regio. Zo waren er naast de eigen brandweer ook korpsen uit de omgeving, de politie, een hondenteam van de politie, ambulance en (let op!) de spoorongevallenbestrijding van NedTrain.

Zo waren er uiteraard vele demonstraties waar vuur aan te pas kwam, zoals bij deze: “vlam in de pan”. Aan de hoogte van de vlammen te zien kun je je wel voorstellen, dat een ongelukje in de keuken zeer desastreuze gevolgen kan hebben.

Uiteraard werd er ook een demonstratie gehouden met de politiegeleide honden, welke zeer indrukwekkend was. Ik zou niet graag de “pakman” zijn, ondanks dat ik niet gauw bang voor honden ben. Door een dergelijke demo krijg je wel respect voor zowel hond als zijn trainer.

De slotdemonstratie was er één die mij persoonlijk erg aansprak. Men had een cenario gemaakt, waarbij een goederentrein, op een onbewaakte spoorwegovergang, op een auto was gereden. Uiteraard waren hier alle hiepdiensten bij betrokken, welke je maar kunt bedenken. Het spoorthema sprak mij natuurlijk erg aan (!), maar het feit dat het om een onbewaakte overweg ging helemaal. Deze kom je hier in de randstad niet (of nauwelijks) tegen, maar momenteel rijd ik in Groningen en Friesland en daar zijn ze nog de normaalste zaak van de wereld. Afgelopen week is mij ook al opgevallen dat de verkorting van de dagen al behoorlijk is ingetreden en dat de laagstaande zon dan het zicht behoorlijk kan belemmeren, zowel voor de machinist alswel voor de overige weggebruikers. De meeste ongelukken op onbewaakte overwegen komen dan ook door slecht zicht of verblinding door de zon, waardoor de aanstormende trein niet werd opgemerkt. Zelf hoop ik nooit een dergelijk incident mee te maken, maar het is goed te weten, dat de hulpdiensten op dergelijke ongevallen is voorbereid.

Voor een uitgebreide fotoreportage van de gehele dag kijk dan op www.hulpdiensten.net (was zelf camera vergeten: kluns!)

Vrijdag (10-8) zijn we naar Middelharnis geweest. Hier was aan d’n diek een “grand-Prix” georganiseerd. (Dit had ik eerder die week al gelezen, maar dacht dat het ging om een verkoop wedstrijd voor standwerkers op de markt) Gelukkig had k het mis, want het ging om een heus motorsport evenement met oude race motoren, mono-koks(!?), karts en nog veel meer. Ook was er een static show met prachtige auto’s, formule wagens, motoren en alles wat ook zou rijden op het stratencircuit. Vanaf de dijk hadden we een mooi zicht op het geheel en we hadden al snel een leuk stekkie gevonden. En toen begon het probleem! Niet dat er met de race iets mis ging, maar Sander was niet geheel voorbereid op het geproduceerde volume van de oude motoren toen die van start gingen en dus zette hij het op een brullen, waarbij ‘zijn’ volume bijna de motoren overstemde. Toen maar snel de drukte uitgegaan met mama, zodat ik met de rest nog even kon blijven kijken en wat foto’s kon maken. Daarna lekker aan de haven gezeten om een lekker bakkie te doen.

Zaterdag (11-8) ‘rustdag’. Daar we een verjaardag hadden van familie in Brabant hebben we een rustdag ingelast. Dat wil zeggen dat wij alleen met Sander naar die verjaardag zijn gegaan en dat de rest een cursus “speksteen” houwen heeft gekregen. Toen we terug kwamen was de tuin bezaait met steenslijpsel en ook de kinderen zaten onder het stof. De resultaten van hun arbeid zijn zeker geslaagd en zullen in een volgend logje zeker worden getoond.

Zondag (12-8). Tijdens onze vorige vakantie (2006) hebben we een bezoek gebracht aan het faunapark hier op flakkee. Dit was toen erg leuk, doordat er tevens een roofvogelshow gegeven werd. De dieren waren toen erg dicht te benaderen en zelfs aan te raken (zie vorig jaar). Mede door die ervaring hadden we besloten om dit jaar weer hier naar toe te gaan. Helaas waren er dit keer geen activiteiten en alle dieren zaten gewoon in hun kooien. Het park zelf was schitterend en ook de dieren waren erg mooi, maar door de afstand met de dieren vonden de kinderen het erg saai en zijn we er niet al te lang gebleven.

Maandag (13-8) begon als een mooie dag en we besloten om voor de kinderen naar de speeltuin ‘flipjes’ in Ouddorp te gaan. Dit is een leuke speeltuin, waar kinderen zich uren kunnen vermaken (wat ze dus ook deden) en waar de toegang ook nog eens erg goed te doen is. (Waarschijnlijk betalen ze de 100 jarige aan de kassa nog zijn salaris uit het jaar 1930). ‘s Avonds was het nog steeds mooi weer en dat nodigde ons uit om een keer lekker te gaan skaten. Iedereen is gelukkig op zijn benen blijven staan, ondanks een actie van mij om Thomas te leren hoe hij lange slagen moet maken en niet moet ‘lopen’ met zijn skates. Ik kon hem nog net op tijd in de berm neerzetten en bleef zelf nog net in balans, maar gelukkig was het tafereel niet gefilmd, want dan was het waarschijnlijk naar nationale tv gestuurd.

Dinsdag (14-8) begon weer als een mooie, maar winderige dag. Vandaag gaan we de ‘plompe’ toren beklimmen ergens in de buurt van Burg-Haamstede. Eenmaal alle trappen (veel, heel veel) bestegen, kwam je door een rond koepeltje op het dak van de toren, waar een prachtige uitzicht was over de natuur en de oosterschelde (?) en zijn waterkering. Het weer was helder genoeg om zelfs de Zeelandbrug te kunnen zien liggen. Na de afdaling zijn we doorgereden naar Zierikzee om aldaar even lekker wat te gaan eten en even langs de haven te lopen om de aanwezige ‘plezierjachtjes’ te bekijken. In de middag naar kaasboerderij ‘de stolpe’ gereden om het traditionele kaasmaken te gaan bekijken. Op zich leuk, maar de kinderen vonden het veel leuker om over de boerderij te struinen en naar de dieren te kijken. Wel natuurlijk wat echte ambachtelijke kaas gekocht.

Woensdag (15-8). Volgens de weerberichten zou het vandaag een trieste dag worden, met slechts een enkel droog moment. We wisten dat er vandaag in Ouddorp toeristendag was en dachten dat door het weerbericht een hoop ondernemers zouden afhaken, maar het bleef zo’n beetje de hele dag droog en het was daardoor gezellig druk in de straatjes van Ouddorp.

Donderdag (16-8) zijn we weer eens naar Hellevoetsluis gegaan om lekker door het winkelcentrum te struinen. De avond te voren hadden we een prachtige zonsondergang, dus besloten we vandaag om te zorgen dat we op tijd in de buitenhaven waren om er (als het weer zou gebeuren) een paar foto’s van te kunnen maken, maar helaas. Er was aan de horizon een te dikke laag wolken, zodat er van de zonsondergang nauwelijks iets te zien was.

Vrijdag (17-8) was een bezoek aan de Vlindertuin gepland, daar dit ook vorig jaar een van de toppers was geweest bij iedereen. De kas stond weer vol met prachtige bloemen en ook de vlinders waren er weer in grote getale en dito soorten. We hebben met z’n drieen denk ik zo’n 300 foto’s gemaakt, dus moet wel een leuk plaatje tussen zitten. Vervolgens zijn we doorgereden richting de Oesterschelde (heb geen idee meer hoe het plaatsje heet), waar het aankomst station zit van de stoomtrein GOES-BORSELE. We arriveerden er net op tijd, want al na enkele minuten kwam de trein aanrijden, waardoor we daar een leuk aanzicht op hadden. Ook toen ze de locomotief weer klaarmaakten voor de retourtocht was het schouwspel onderhoudend, want de loc moest eerst worden omgereden om vervolgens met water te worden getankt, alvorens hij weer aan de treinstellen werd gekoppeld.

Zaterdag (18-8) hebben we op veler verzoek weer een bezoek gebracht aan ‘flipjes’ en hebben de vakantie in stijl afgerond met een heerlijke (afgehaalde) chinese maaltijd (hhhmmmm).

Zondag (19-8). Nog een laatste fietstocht naar de haven en de sluis en dan de (Vracht)auto inladen en op naar het Ambacht. Voorbij weer een fijne vakantie in resort ElMarStel, de tijd gaat achteraf altijd sneller dan je vooraf hoopt dat ie zou gaan. Wellicht tot een volgende keer …….

Nou hadden we woesdag dus pannenkoeken gegeten en deze werden geserveerd op vierkante borden, wat wij wel leuk vonden. ElMarStel vond dit ook en deze hadden daar al een keer naar gekeken bij een winkel in Hellevoetsluis. Dus ja hoor we kwamen de winkel uit met compleet nieuw servies en ElmarStel dus ook (wie wie aan het papagaaien is laat ik maar even in het midden).

Eerder deze week waren we in Hoogvliet al langs een “BRAM” gelopen en dit keer liepen we er niet langs, maar gingen ook daadwerkelijk naar binnen. Mmmmmmmm……

Na deze lunch op naar het Nationaal Brandweer Museum. (eigenlijk vroeg ik me af of we nu naar Helevoetsluis gingen voor het museum en dan tegelijk ook maar even naar het winkelcentrum,of dat het andersom was??). (By the way: voor we bij het museum aankwamen hadden we al heel Hellevoetsluis gezien, want bij het uitrijden van de parkeergarage wa ik ElMarStel uit het oog verloren en reed vervolgens compleet de verkeerde kant op, nou is het plaatsje gelukkig niet zo groot, dus ongeveer 10 minuten later arriveerden wij ook bij de vesting). Het museum was heel erg leuk en leerzaam, zeker doordat ze voor de kinderen er een soort puzzeltocht vn hadden gemaakt, want daar ga je dan zelf ook aan mee doen.

In de avond werd de keuken van ElMarStel omgetoverd tot “BanketBakkerij”, want bij de “mekkerstee” (geitenboerderij) hadden we vandeweek een zak meel meegenomen met cakemeel voor bitterkoekjescake met amaretto smaak. Er werd uiteindelijk besloten om er maar meteen twee te maken, wat naderhand een goede keuze was, want terwijl wij bij d koffie aan het genieten waren van een ovenheerlijk plakje cake, was er in de keuken ook iemand aan het ruiken bij het aanrecht, waar dus de rest van de tulband lag. Toen we dit in de gaten kregen was het al te laat, want trots kwam ze haar “prooi” al in de kamer laten zien. De andere cake dus maar snel in de oven gezet, want die kan ze nog net niet openmaken.

Woensdag. Vandaag rustigaan begonnen, zelfs “S” was eens niet zo vroeg wakker als de afgelopen dagen. Na een rustige ochtend, naar de plaatselijke visboer geweest om een heerlijke lunch te halen; vers gebakken kibbeling, mosselen en lekkerbekkie.

Daarna op naar de vuurtoren van Oostvoorne, welke stond in een soort vesting, waarin ook een “kogelgloeioven” stond. Deze werd vroeger gebruikt om de kanonskogels voor te gloeien, alvorens ze naar de schepen af te schieten.

Tenslotte naar het nabij gelegen restaurant “De Kogeloven” gegaan om aldaar lekker pannenkoeken te gaan eten: op woensdag is het onbeperkt pannekoeken eten, maar we begrijpen de opzet inmiddels, want je eet er toch niet meer dan twee, maar je zit wel langer aan tafel, waardoor je dus waarschijnlijk wel meer consumpties zal nuttigen en dus alsnog de rekening weet op te krikken. Van buiten leek het gebouw een beetje op een sportkantine, maar van binnen was het erg gezellig en de bediening was prima in orde. We hebben lekker gegeten en zitten nu lekker uit te buiken.

Toen ik deze foto zag, moest ik ineens denken aan een reclame van een radiostation, enige jaren geleden. “Het ….. promotieteam komt naar je toe deze zomer”. Wellicht zit er voor de dames nog een nieuwe carriere in bij de gemeente??

Zondag was een heerlijke relax-dag. Lekker onspannen wakker worden met een lekker ontbijtje en vervolgens heerljk in de tuin gezeten en de kinderen bezig gehouden. Het GROTE en kleine zwembad opgeblazen, dus de kinderen waren lekker aan de spartel, wat met het warme weer voor een heerlijke afkoeling zorgde.

Maandag even naar Ouddorp geweest, waar we uiteindelijk bij de plaatselijke bakker wat lekkers voor de lunch meebrachten. In de middag wilde we wel even naar het strand, want Thomas wilde zijn nieuwe vlieger uitproberen. Het weer was op dat moment erg goed; beetje bewolkt, maar wel een lekker windje. We waren nog maar net onderweg, toen het zachtjes begon te miezeren. De regen deerde Thomas niet, dus zijn vlieger ging wel de lucht in. Wij hebben verder van het uitzicht genoten, terwijl we onder de klep van de auto uit de regen stonden.

Dinsdag zijn we naar het grote winkelcentrum van Hoogvliet geweest, want er moest bij de outlet geshopt worden en er stonden wat gaten op de planning. Om de dames lekker te laten shoppen zijn we rustig over het winklecentrum gaan lopen, waar bij elke winkel, waar zo’n elektrisch apparaat voor de deur staat, Sander uiteraard in ging zitten. Om hem af te leiden heb ik hem uiteindelijk naar de grondfonteinen weten te lokken, wat ook bij Thomas erg in de smaak viel. Het was maar goed dat er nieuwe kleren waren aangeschaft, want binnen 5 minuten waren er natuurlijk 2 drijfnatte kids.

Op de terugweg naar een echte geiten-farm geweest, wat erg leuk was voor de kids. Hier uiteindelijk ook even (??!!) gezeten voor de koffie met wat er bij. Het “wat er bij” was alleen een probleem; hoe moeilijk kan het zijn om een appelcarré in de oven te stopen en warm te maken: klaarblijkelijk heel moeilijk, want het lukte meerdere malen niet om dit op tafel te krijgen, waarna we het maar geaccepteerd hebben om de zit niet nog langer dan noodzakelijk te maken. Na de avondmaal nogmaals naar de buitenhaven gereden om toch de vliegers weer eens van het stof van een jaar te ontdoen, wat ook erg goed lukte.

Eindelijk; vakantie!

De eerlijkheid gebied mij te zeggen, dat ik dit keer minder naar de vakantie heb toegeleefd, dan eerdere jaren.

Vrijdagmiddag auto ingeladen (ging er weer allemaal makkelijk in, wat ik niet had gedacht toen ik alle koffers en tassen in huis had zien klaarstaan, maar we hadden nog ruimte over!!??).

Nadat de kinderen terug waren uit de speelfabriek meteen vertrokken. Het was gelukkig niet erg druk onderweg, dus arriveerden we met een klein uurtje op bestemming.

Zaterdag was direct al mooi weer, dus na rustig wakker te zijn geworden, lekker naar strand geweest. Bovendien was MaJonG (zonder G) ook naar Stelendam gekomen voor een lekker dagje strand.

S’avonds was er een lasershow op het strand bij Ouddorp, waar een aantal van ons naar toe zijn geweest. (voor foto’s zie ElMarStel, want die van mij zijn allemaal mislukt!?).

Hiep, hiep, hoera! Thomas heeft vandaag zijn zwemdiploma B gehaald.

Nu heeft Arriva ook nog treinen rijden in Groningen en Friesland, dus werden er daarvandaan 4 machinisten bij ons in Dordrecht gedetacheerd.

Inmiddels zijn deze machinisten al meer dan een half jaar in Dordrecht, waardoor de vestiging Groningen heeft gezegt, dat ze maar terug moeten komen, want ook daar is een tekort aan personeel. Mijn chef vervolgens het idee geopperd om mensen uit Dordrecht in Groningen te detacheren, waardoor die mentoren toch weer in Dordrecht kunnen blijven. Dit idee is in Groningen goed ontvangen, dus werd er bij ons gevraagd, welke machinisten voor langere tijd naar Groningen wilden. Ik was één van de belangstellenden en zodoende heb ik afgelopen twee weken in Groningen gezeten om een opleiding te krijgen van het materieel, want tijdens mijn opleiding hier heb alleen maar leren rijden op een electrische trein, terwijl men daar op splinternieuwe diesel-electrische treinen rijden van het merk STADLER, teweten  de GTW II. Bovendien had ik uiteraard geen wegbekendheid op de Groningse baanvakken (4 stuks), dus ook daar moesten we bekend mee raken en een examen over afleggen.

Afgelopen donderdag heb ik mijn laatste bevoegdheid gekregen en dus was het tijd om op vrijdag mijn allereerste dienst in Groningen te gaan rijden. Erg spannend, want al die tijd ervoor was er een ervaren machinist bij geweest om eventule aanwijzingen te geven over en baanvak en de bediening van de trein. Dan is het opeens vrijdag ochtend, ongeveer kwart over zes, ik neem plaats achter het hypermoderne bedieningspaneel van mijn trein. De eerste rit gaat van Groningen naar Delfzijl. De heenweg was geen probleem, alles ging zoals het moest gaan en ik kwam, inmiddels geheel ontspannen, aan is Delfzijl. Daar moest ik de trein ombouwen voor de terugweg, de trein bestond uit een combinatie van een 3tje en een 2tje en daar begon dus nou net een probleem. Na alle wettelijke beproevingen te hebben gedaan, wilde ik aan de terugtocht beginnen, toen het diagnose scherm een storing aangaf, waardoor de trein niet in beweging kwam: in het achterste treinstel bleef één van de remstations “aan” staan, waardoor de computer weigerde de trein in beweging te zetten. Zelf kon ik niet zo snel een oplossing verzinnen, dus maar naar de helpdesk gebeld voor hulp. Tevens de treindienstleider gebeld, dat ik met vertraging zou gaan vertrekken, wat hem niet erg goed vrolijk stemde, want nu zouden volgende treinen ook vertraging gaan oplopen. Na ongeveer 20 minuten was het probleem opgelost en begon ik aan de terugweg. Inmiddels was het midden in de ochtendspits en ik arriveerde op alleen maar overvolle stations, dus ik zat afgeladen vol. Nu is het zo dat in deze treinen de machinist alleen maar door een glazen wand is afgezonderd van de reiziger, dus “voelde” ik de blikken achter in mijn rug. Veels te laat weer in Groningen, waardoor mijn volgende rit (Groningen - Baflo) allang vertrokken had moeten zijn en daardoor maar door een andere machinist is gereden, waardoor ik even tijd had voor een streke bak koffie, alvorens mijn volgende rit naar Leeuwarden te beginnen. Deze rit geheel zonder problemen gereden en ik begon helemaal in m’n element te raken, ik genoot er met volle teugen van. Nu nog een ritje Delfzijl en we konden weer lekker naar huis. Dat laatste ritje was er ook niet een zonder problemen, maar nu niet van de trein, maar er waren seinstoringen op het baanvak, waardoor ik om de haverklap voor “rode” seinen kwam te staat, waar ik alleen met een speciale “aanwijzing” aan voorbij mag en dan ook nog met een aangepaste snelheid, want dan moet je “rijden op zicht” (ROZ), dit betekend dat er totaal geen beveiliging is en je dus echt bent aangewezen op je eigen gezichtsvermogen. Tevens betekend het dat je meot letten op de stand van de wissels en dat bewaakte overwegen stapvoets moeten worden benaderd, want deze kunnen mogenlijk weigeren (wat ze dus ook werkelijk deden). De totale rit heeft drie kwartier langer geduurd dan normaal en dit is een erg inspannende manier van rijden. Uiteindelijk zonder problemen en met een drijfnatte bilnaat weer in Groningen aangekomen. Mijn opleiding zit erop: laat die detachering maar komen!!!!! Geweldige ervaring.