Gisteren naar de brandweerkazerne in Zwijndrecht geweest, daar we hadden vernomen dat er een opendag was, waar niet alleen de brandweer aan mee deed, maar alle hulpdiensten uit de regio. Zo waren er naast de eigen brandweer ook korpsen uit de omgeving, de politie, een hondenteam van de politie, ambulance en (let op!) de spoorongevallenbestrijding van NedTrain.

Zo waren er uiteraard vele demonstraties waar vuur aan te pas kwam, zoals bij deze: “vlam in de pan”. Aan de hoogte van de vlammen te zien kun je je wel voorstellen, dat een ongelukje in de keuken zeer desastreuze gevolgen kan hebben.

Uiteraard werd er ook een demonstratie gehouden met de politiegeleide honden, welke zeer indrukwekkend was. Ik zou niet graag de “pakman” zijn, ondanks dat ik niet gauw bang voor honden ben. Door een dergelijke demo krijg je wel respect voor zowel hond als zijn trainer.

De slotdemonstratie was er één die mij persoonlijk erg aansprak. Men had een cenario gemaakt, waarbij een goederentrein, op een onbewaakte spoorwegovergang, op een auto was gereden. Uiteraard waren hier alle hiepdiensten bij betrokken, welke je maar kunt bedenken. Het spoorthema sprak mij natuurlijk erg aan (!), maar het feit dat het om een onbewaakte overweg ging helemaal. Deze kom je hier in de randstad niet (of nauwelijks) tegen, maar momenteel rijd ik in Groningen en Friesland en daar zijn ze nog de normaalste zaak van de wereld. Afgelopen week is mij ook al opgevallen dat de verkorting van de dagen al behoorlijk is ingetreden en dat de laagstaande zon dan het zicht behoorlijk kan belemmeren, zowel voor de machinist alswel voor de overige weggebruikers. De meeste ongelukken op onbewaakte overwegen komen dan ook door slecht zicht of verblinding door de zon, waardoor de aanstormende trein niet werd opgemerkt. Zelf hoop ik nooit een dergelijk incident mee te maken, maar het is goed te weten, dat de hulpdiensten op dergelijke ongevallen is voorbereid.

Voor een uitgebreide fotoreportage van de gehele dag kijk dan op www.hulpdiensten.net (was zelf camera vergeten: kluns!)

Mijn opleiding tot machinist bestond uit een theoretisch gedeelte en een praktijkbegeleiding. De theorie werd verzorgd door NSO (= NS-Opleidingen) en het praktijkdeel door mentormachinisten, welke  bij Arriva werken.  Om als mentor aan de slag te gaan moet je minimaal 2 jaar rijervaring hebben, aangevuld met enkele cursussen, zodat je in staat bent om nieuwe machinisten op te leiden. Nu is dat laatste dus een probleem voor onze vestiging (Dordrecht), want we bestaan slechts een half jaar en hebben derhalve alleen maar machinisten, welke net zijn opgeleid.

Nu heeft Arriva ook nog treinen rijden in Groningen en Friesland, dus werden er daarvandaan 4 machinisten bij ons in Dordrecht gedetacheerd.

Inmiddels zijn deze machinisten al meer dan een half jaar in Dordrecht, waardoor de vestiging Groningen heeft gezegt, dat ze maar terug moeten komen, want ook daar is een tekort aan personeel. Mijn chef vervolgens het idee geopperd om mensen uit Dordrecht in Groningen te detacheren, waardoor die mentoren toch weer in Dordrecht kunnen blijven. Dit idee is in Groningen goed ontvangen, dus werd er bij ons gevraagd, welke machinisten voor langere tijd naar Groningen wilden. Ik was één van de belangstellenden en zodoende heb ik afgelopen twee weken in Groningen gezeten om een opleiding te krijgen van het materieel, want tijdens mijn opleiding hier heb alleen maar leren rijden op een electrische trein, terwijl men daar op splinternieuwe diesel-electrische treinen rijden van het merk STADLER, teweten  de GTW II. Bovendien had ik uiteraard geen wegbekendheid op de Groningse baanvakken (4 stuks), dus ook daar moesten we bekend mee raken en een examen over afleggen.

Afgelopen donderdag heb ik mijn laatste bevoegdheid gekregen en dus was het tijd om op vrijdag mijn allereerste dienst in Groningen te gaan rijden. Erg spannend, want al die tijd ervoor was er een ervaren machinist bij geweest om eventule aanwijzingen te geven over en baanvak en de bediening van de trein. Dan is het opeens vrijdag ochtend, ongeveer kwart over zes, ik neem plaats achter het hypermoderne bedieningspaneel van mijn trein. De eerste rit gaat van Groningen naar Delfzijl. De heenweg was geen probleem, alles ging zoals het moest gaan en ik kwam, inmiddels geheel ontspannen, aan is Delfzijl. Daar moest ik de trein ombouwen voor de terugweg, de trein bestond uit een combinatie van een 3tje en een 2tje en daar begon dus nou net een probleem. Na alle wettelijke beproevingen te hebben gedaan, wilde ik aan de terugtocht beginnen, toen het diagnose scherm een storing aangaf, waardoor de trein niet in beweging kwam: in het achterste treinstel bleef één van de remstations “aan” staan, waardoor de computer weigerde de trein in beweging te zetten. Zelf kon ik niet zo snel een oplossing verzinnen, dus maar naar de helpdesk gebeld voor hulp. Tevens de treindienstleider gebeld, dat ik met vertraging zou gaan vertrekken, wat hem niet erg goed vrolijk stemde, want nu zouden volgende treinen ook vertraging gaan oplopen. Na ongeveer 20 minuten was het probleem opgelost en begon ik aan de terugweg. Inmiddels was het midden in de ochtendspits en ik arriveerde op alleen maar overvolle stations, dus ik zat afgeladen vol. Nu is het zo dat in deze treinen de machinist alleen maar door een glazen wand is afgezonderd van de reiziger, dus “voelde” ik de blikken achter in mijn rug. Veels te laat weer in Groningen, waardoor mijn volgende rit (Groningen - Baflo) allang vertrokken had moeten zijn en daardoor maar door een andere machinist is gereden, waardoor ik even tijd had voor een streke bak koffie, alvorens mijn volgende rit naar Leeuwarden te beginnen. Deze rit geheel zonder problemen gereden en ik begon helemaal in m’n element te raken, ik genoot er met volle teugen van. Nu nog een ritje Delfzijl en we konden weer lekker naar huis. Dat laatste ritje was er ook niet een zonder problemen, maar nu niet van de trein, maar er waren seinstoringen op het baanvak, waardoor ik om de haverklap voor “rode” seinen kwam te staat, waar ik alleen met een speciale “aanwijzing” aan voorbij mag en dan ook nog met een aangepaste snelheid, want dan moet je “rijden op zicht” (ROZ), dit betekend dat er totaal geen beveiliging is en je dus echt bent aangewezen op je eigen gezichtsvermogen. Tevens betekend het dat je meot letten op de stand van de wissels en dat bewaakte overwegen stapvoets moeten worden benaderd, want deze kunnen mogenlijk weigeren (wat ze dus ook werkelijk deden). De totale rit heeft drie kwartier langer geduurd dan normaal en dit is een erg inspannende manier van rijden. Uiteindelijk zonder problemen en met een drijfnatte bilnaat weer in Groningen aangekomen. Mijn opleiding zit erop: laat die detachering maar komen!!!!! Geweldige ervaring.

Machinist wordt je niet zomaar even, er is geen LOI cursus, waarmee je dat even kan worden. De spoorwegwet stelt duidelijke eisen waaraan moet worden voldaan. Ten eerste is daar een medische en psychologische test, welke je met goed gevolg moet hebben ondergaan. Deze verklaringen zijn vervolgens maar 5 jaar geldig, waarna je opnieuw getest dient te worden anders vervalt je rijbevoegdheid.

Naast je geschiktheid dien je vervolgens nog aan 3 eisen te voldoen, namelijk rijbevoegd, wegbekend en materieelbekend. De wegbekendheid en de materieelbekendheid is iets waar de vervoerder voor verantwoordelijk is en deze dient dan ook gerichte instructies af te geven en deze ook te beproeven bij de kandidaat, waarna er een aantekening in je persoonlijk dossier komt te staan. De materieelbekendheid is onbeperkt geldig, maar de wegbekendheid niet, deze is slechts 1 jaar geldig, met dien verstande dat, dat jaar pas gaat tellen vanaf het laatste moment dat je het traject hebt bereden, dus zolang je maar 1 keer per jaar het traject berijd verlies je deze wegbekendheid nooit.

De rijbevoegdheid is wordt schriftelijk en mondeling middels een examen afgenomen, door een onafhankelijk exameninstituut, welke door de wet is aangewezen. Op schriftelijk examen worden in totaal 60 vragen gesteld, onderverdeelt in ‘harde’ (19 stuks) en ‘zachte’ vragen. Van de harde vragen mag je maar 1 fout maken, want anders ben je gezakt ook als je alle andere vragen goed zou hebben beantwoord. Die harde vragen zijn altijd de vragen, welke betrekking hebben op de veiligheid.

Verder moet je natuurlijk het seinenboek uit je hoofd kennen. Zoals onderstaand sein, wat betekent dit sein??

Hierbij een kleine “visuele up-date” over de ongevallen, welke ik eerder heb gemeld.

Dronken bestuurder parkeerd op rails!

Levensmoe !?

(voor hetgeval iemand het niet ziet: ik draag dat felle overhemd!)

Twee botsingen en brand op de Merwede-Lingelijn

Een 38-jarige Hardinxveld-Giessendammer raakte donderochtend zwaar gewond op de spoorovergang Parallelweg-Neerpolderseweg in zijn woonplaats.

De man reed rond kwart over zeven met zijn auto tegen de zijkant van de passagierstrein van Gorinchem naar Hardinxveld-Giessendam die op snelheid voorbijkwam.

De machinist merkte niet dat de wagen zijn trein raakte. Pas op het station Hardinxveld-Giessendam ontdekte hij de schade aan het treinstel. Hierop werd het treinverkeer stilgelegd. Het is niet duidelijk of passagiers wel iets meekregen van de aanrijding. De trein zat op dat moment vol met een paar honderd mensen. Het 38-jarige slachtoffer werd bij de aanrijding uit zijn auto geslingerd en belandde in de berm naast het spoor. Na behandeling door ambulancepersoneel en het team van de traumaheli is hij met nekletsel en botbreuken overgebracht naar het Universitair Medisch Centrum in Utrecht.

Nog geen twaalf uur daarvoor raakte een 56-jarige automobilist uit Leerbroek gewond bij een aanrijding op dezelfde spoorlijn. Ter hoogte van de bewaakte spoorwegovergang aan Smalzijde buiten de bebouwde kom van Nieuwland botste de passagierstrein vanuit Leerdam op zijn bestelbus. De machinist zag de bestuurder oversteken en begon te remmen. De trein had echter teveel vaart om nog op tijd tot stilstand te komen. Ook de Leerbroeker werd bij de aanrijding uit zijn auto geslingerd. Hij werd met een hoofdwond overgebracht naar het Beatrixziekenhuis in Gorinchem.

Op het station van Leerdam brak gisterochtend brand uit onder een trein. Door een technische storing ontstond waarschijnlijk kortsluiting in de accubak. De machinist had de passagiers al uit voorzorg laten uitstappen.

Bron: AD.NL

Gisteren zat ik weer op de bok van de trein. Zoals het bericht hierboven vermeld, een hele gezellige dag. Ik was om 5 uur s’ochtends al gaan. Nu moet ik even vertellen dat het traject wat wij berijden grotendeels ‘enkel’ spoor is, zodat er alleen op enkele stations gepasseerd kan worden. Ons startpunt is het centraalstation in Dordrecht, alwaar wij ook kantoor houden (uitvalsbasis voor al het personeel en ook de rusttijden worden hier door gebracht). Wij rijden dan door tot aan Geldermalsen waar de trein omdraait (alleen de stuurinrichting) om weer terug te rijden. Als er nu een spoorbezetting ergens halverwege is, dan kan de rit dus niet vervolgd worden. Het ongeval van gisteren ochtend in Hardinxveld, gebeurde op het moment dat ik aan de verkeerde kant reed, want nu was ik genoodzaakt om tussen Gorinchem en Geldermalsen heen en weer te gaan pendelen. Het bericht kregen wij omstreeks 10 over zeven in de ochtend en kwart over 11 ongeveer hadden we van de treindienstleider te horen gekregen dat het spoor waarschijnlijk met een half uur zou worden vrijgegeven, zodat we voor de laatste keer naar Geldermalsen moesten. Het heen en weer pendelen is op zich niet erg, maar we hadden volgens rooster om 8 uur pauze moeten hebben en hadden onze ‘lunch’ dan ook in de koelkast op kantoor liggen. Er begon dus bij zowel mij als bij mijn mentor en onze steward al aardig wat te borrelen in onze maag. Ook de andere trein die aan de verkeerde kant aan het pendelen was, wilde erg graag wat eten. Daar de trein in Gorinchem en in Geldermalsen moet worden omgebouwd van stuurinrichting, waarbij de remkraan en dodemaninrichting moet worden beproefd, blijft er geen tijd over (het duurt zowiezo al te lang) om even naar een kiosk te gaan om wat te eten te halen.

Na het bericht van TRDL waren we dus opgelucht, dat we om ongeveer half 1 weer in Dordrecht zouden zijn. Toen sloeg het noodlot op onze combinatie toe. Ik arriveer in Leerdam, stap uit de trein om te kijken of iedereen is in- en uitgestapt. Vervolgens sluit ik alle deuren, behalve de deur waar ik zelf in sta, waarna ik nog even alle deuren bekijk, om te controleren of er niets tussen zit. Nu valt het mij op dat er wat rook onder mijn achterste trein (ik rijdt met en combinatie van 2 keer 2 treinstellen = +/- 100mtr lang). Ik stap uit de trein loop naar dat treinstel toe om te kijken wat er aan de hand is, waarbij het mij dus opvalt dat het echt rook is. Ik ren vervolgens terug naar de kop van de trein, want aangezien de deuren van dat stel al vergrendeld zijn, moet dit vanuit de cabine weer ontgrendeld te worden. Mijn mentor gaat ondertussen ook naar het achterste stel toe om zelf de rook te bekijken. Ik ongrendel de deur (mijn mentor evacueert de reizigers) en ik sla meteen alarm bij de TRDL, zodat alle verkeer op mijn spoor meteen gestaakt word en zodat alle benodigde hulpinstanties worden ingeschakeld.

Vervolgs komt er een heel circus op gang van diverse instantie: Brandweer, politie (eerst plaatselijk en vervolgens Spoorwegpolitie), Prorail (beheerder van het spoor) calamiteitenondersteuning van Nedtrain (technische lui, waar de trein aan overgedragen wordt om te worden weggesleept) de TRDL (moet spoor weer vrij geven voor spoorwegverkeer) het CMS ( controle en schakelcentrum voor de stroom op de bovenleiding (ca. 1800 volt)).

Na inspectie van de brandweer bleek dat de batterijen van de trein (in totaal voor 100 volt) oververhit waren en zelfs al op een aantal plaatsen was doorgesmolten, waardoor er dus al accuzuur lekte. Volgens de chef van dienst hadden we waarschijnlijk binnen afzienbare tijd werkelijk brand gehad.

Het hele voorval is voor mij één groot leermoment geweest, waarbij ik achteraf kan zeggen dat ik juist gehandeld heb. Ik ben dan ook trots op mezelf. Ook collega’s en mijn mentor hebben aangegeven dat ik het goed heb gedaan: de veiligheid van mijzelf, van de reizigers en de spoorwegveiligheid zijn op geen enkel moment in gevaar gekomen.