We hebben er allemaal wel eens last van: REGEN. Als je dan in de auto zit zet je je ruitenwisser aan en (als je goede wisseres hebt) het zicht herstelt zich weer. Nou zijn de ruitenwissers in de auto elektrisch aangedreven, zodat je altijd stroom nodig hebt. Bij een draaiende motor komt dit van de dynamo en bij stilstand uit de accu (batterij).
Stroom in de trein is iets waar nog al moeilijk over gedaan wordt. Er wordt door de verschillende componenten ook verschillende soorten stroom gebruikt: hoogspanning en laagspanning en dan ook nog gelijkstroom en wisselstroom. Naast stroom heeft elke trein ook “LUCHT” nodig en dat dan onder hoge druk: het openen en sluiten van de passagiersdeuren gebeurt oa op lucht, maar veel belangrijker: de trein “remt” op lucht. Dit remmen is een ingewikkeld proces (zal er verder niet op in gaan), maar het komt hier op neer: er zit een balans in de luchtleiding en als de machinist (of veiligheid) lucht laat ontsnappen: is de balans doorbroken en zal er lucht naar de remcilinders gaan. Hoe meer lucht in de remcilinder, des te hoger de remkracht.
Maar nu even terug naar de regen. Ook wij hebben uiteraard ruitenwissers (zie plaatje), maar deze worden dus door lucht aangedreven. Werkt het zelfde als electrisch, maar gaat gepaard met geluid, want je hoort de hele tijd de lucht in en uit het apparaat lopen, wat op den duur gewoon irritant is. Als de lucht naar de wisser er niet meer is (slangbreuk of afgekneld) of als je het geluid helemaal beu bent en het ding dus uit zet, dan zie je dus niks meer, maar ook daar is weer aan gedacht, want men (lees de treindienstleider, welke verantwoordelijke is voor alle treinbewegingen op het spoor) wil niet dat je je trein stil zet, met de simpele reden: “ik kan niks zien”. Daarom zit er een handeltje aan de ruitenwisser, waarmee je hem handmatig heen en weer kan halen en zodoende altijd zicht hebt.
